risalə

1.Risalələrdə Əhli-beyt və seyidlik mövzusu 

Altıncısı: Nurun şagirdlərindən bəzilərinin nurlardan fövqəladə iman höccətlərinə və sarsılmaz, aynəl-yakin Ulumu- imaniyəni görüb istifadə etdiklərindən bu biçarə tərcüməçisinə bir növ təşviq, təbrik, təqdir və təşəkkür növündə çox hüsnü-zənlə müfritanə (ifrat edən, həddini aşan) mədhləriylə məni günahkar göstərənə deyərəm:

Mən aciz, zəif, qürbətdə, mənfi, yarım ümmi, əleyhimə təbliğat ilə xalqı məndən ürkütmək haləti içində Quranın dərmanlarından, imani və qüdsi həqiqətlərindən dərdlərimə tam dərman olaraq özümə tapdığım zaman bu millətə və bu vətən övladlarına belə tam bir dərman olacağına qənaət gətirdiyim üçün, o qiymətli həqiqətləri qələmə aldım. Xəttinin bir nöqsan olmasından yardımçılara bir çox möhtac ikən, inayəti- ilahiyyə mənə sadiq, xas, mətin köməkçiləri verdi.

Əlbəttə, mən onların hüsnü zənnlərini və səmimi mədhlərini (mədh etmələrini, təriflərini) tamamilə rədd etmək və xətirlərini təqdirlə (qəmləndirərək, xəbərdarlıq edərək) qırmaq, o xəzinəni -Qurana alınan nurlara bir xəyanət və ədavət (düşmənçilik, kin) hökmünə keçər. O almaz qələmlə və qəhrəman qəlbli müavini qaçıracaq deyə, onların adı, müflis (hər şeyini itirmiş) şəxsimə qarşı mədhü- sənalarını (mədh edib tərifləməyə), əsl mal sahibi və bir mənəvi möcüzə-i Quraniyə olan Risalə-i Nura və xas şagirdlərinin şəxsiyyəti- gücümüzü çevirirdi.

“Mənim həddimdən yüz dərəcə ziyadə hissə verirsiniz”… ardı...

 

1.
Altıncısı: Nurun şagirdlərindən bəzilərinin Nurlardan fövqəladə iman dəlillərini və sarsılmaz, aynəl-yakin ulum-u imaniyyəni görüb istifadə etdiklərindən, bu biçarə tərcüməçisinə bir cür təşviq, təbrik, təqdir və təşəkkür növündə həddən artıq hüsnü zənnlə ifrat mədh etmələriylə məni günahkar göstərənə deyirəm:

Mən aciz, zəif, qürbətdə, mənfi, yarım ümmi, əleyhimdə təbliğat ilə xalqı məndən ürkütmək haləti içində Quranın dərmanlarından, imanı və qüdsi həqiqətlərindən dərdlərimə tam dərman olaraq özümə tapdığım zaman, bu millətə və bu vətən övladlarına da tam bir dərman olacağına qərara gəldiyim üçün, o qiymətli həqiqətləri qələmə aldım. Xəttimin çox nöqsanlı olmasından köməkçilərə daha çox möhtac ikən, inayəti İlahiyyə mənə sadiq, xas, mətin köməkçiləri verdi.

Əlbəttə, mən onların hüsnü zənnlərini və səmimi mədhlərini tamamilə rədd etmək və xatirlərini təqdirlə qırmaq, o Quran xəzinəsindən alınan Nurlara bir xəyanət, ədavət hökmünə keçər, o almaz qələmli və qəhrəman ürəkli müavinləri qaçıracaq deyə, onların adi, müflis şəxsimə qarşı mədhü sənalarını, əsl mal sahibi, bir mənəvi Quran möcüzəsinə olan Nur Risaləsinə, xas şagirdlərinin şəxsiyyəti gücünə çevirirdim.

“Mənə həddimdən yüz dərəcə çox hissə verirsiniz” deyə bir cəhətdə xatirlərini qırırdım. Görəsən, heç bir qanun, uzaq duran və razı olmayan bir adamı başqalarının onu mədh etməsiylə günahkar edərmi ki, qanun adına hərəkət edən rəsmi məmur məni günahkar edir?

Həm nəşr… ardı...

 

MEHDİNİN ÜÇ VƏZİFƏSİ

(Əmirdağ Lahikasi 1, səh. 231-233)

 

USTAD BƏDİÜZZAMAN SƏİD NURSİ HƏZRƏTLƏRİ ƏMİRDAĞ LAHİKASINI 1949-CU İLDƏ QƏLƏMƏ ALMIŞDIR. BU ƏSƏRİNDƏ USTAD HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN XÜSUSİLƏ DARVİNİZM, MATERİALİZM VƏ ATEİZM FƏLSƏFƏLƏRİNİ TAM SUSDURARAQ İNSANLARIN İMANINI QURTARMAĞA VƏSİLƏ OLACAQ ŞƏKİLDƏ ÇOX TƏSİRLİ İŞLƏR EDƏCƏYİNİ İFADƏ ETMİŞDİR. USTAD ÖZÜNÜN YAŞADIĞI DÖVR DAXİL OLMAQLA, HƏR DÖVRDƏ BİR NÖV MEHDİ XÜSUSİYYƏTİNƏ SAHİB İNSANLAR GƏLDİYİNİ ANCAQ HEÇ BİRİNİN BU ÜÇ VƏZİFƏNİ BİR YERDƏ ETMƏ QÜDRƏTİNƏ SAHİB OLA BİLMƏDİKLƏRİNİ İFADƏ ETMİŞDİR.       

 

Mehdinin üç vəzifəsi

Nurun əhəmiyyətli və çox xeyirli bir şagirdi (tələbəsi) məndən soruşdu ki: “Nurun xalis və əhəmiyyətli bir qisim şagirdləri, çox təkidlə olaraq axırzamanda gələn Əhli-beytin böyük bir mürşidi olaraq səni zənn edirlər və o qədər çəkindiyin halda onlar təkid edirlər. Sən də bu qədər təkidlə onların fikirlərini qəbul etmirsən, çəkinirsən. Əlbəttə, onların əlində bir həqiqət və qəti bir hüccət (dəlil) var və sən də bir hikmət və həqiqətə görə onlara razılıq (icazə) etmirsən. Bu isə bir təzaddır (ziddiyyət), hər halda həllini istəyirik.”  Mən də bu şəxsin təmsil etdiyi çox məsələlərə cavab olaraq deyərəm ki: O xas nurçuların əllərində bir həqiqət var. Lakin, iki cəhətdə bir təbir və şərh lazımdır.

 

Birincisi:… ardı...

 

Risalələrin doğru oxunması dair Bədiüzzaman Səid Nursi Həzrətlərinin bəzi şərhləri

“Nurun mətni izaha ehtiyacı olsa, ya sətirin üstündə, ya kənarda haşiyəciklər (şərhlər) yazılsa daha münasibdir (uyğundur). Çünki mətn daxilinə girsə, çoxaltma edilən nüsxələr ayrı-ayrı olar, təshih (düzəltmə) lazım gələr. Həm sui-istimalə qapı açılar, müarilər (qarşı çıxanlar) istifadə edərlər. Həm hər kəs sənin kimi muhaqqiq (həqiqəti araşdırıb tapan) müdaqqiq (incəliklə tədqiq edən, ən kiçik gizli şeyləri belə görməyə çalışan) olmaz, səhv məna verər, bir söz əlavə edər, əhəmiyyətli bir həqiqəti itirməyə səbəb olar. Mən təshihatımda (düzəltmələrimdə) belə zərərli əlavələri çox gördüm…

 

 (Emirdağ Lahikası El yazma, sf. 661)

 

“Yol ikidir: Ya sükut etməkdir (susmaqdır). Çünki, deyilən hər sözün doğru olması lazımdır və ya sədaqətdir (düzgünlük). Çünki, İslamiyyətin əsası sədaqətdir (düzgünlükdür). İmanın həssası, sədaqətdir (düzgünlükdür). Bütün kəmalətə isal edici (yaxşılıqlara çatdıran) sədaqətdir. Əxlaqi-aliyənin (yüksək əxlaqın) həyatı sədaqətdir (düzgünlükdür). Tərəqqilərin mihvəri (irəliləmənin mərkəzi) sədaqətdir (düzgünlükdür).

 

Aləmi-İslamın nizamı (İslam aləminin nizamı) sədaqətdir (düzgünlükdür).

 

Növü bəşəri kəbəyi kəmalata isal edən (insanlığı əxlaq və tərbiyəyə çatdıran) sədaqətdir (düzgünlükdür). Əshabı-kiramı (səhabələri) bütün insanlara təfəvvük etdirən (üstün edən) sədaqətdir (düzgünlükdür). Məhəmmədi Haşimi əleyhissalatu vəssalamı məratibi-bəşəriyənin (insanlıq dərəcəsinin) ən yüksəyinə çıxaran sədaqətdir (düzgünlükdür).” (İşaratül İcaz, səh. 82)

 

“Risalə-i Nur; bütün təbəqati-bəşərə (insan… ardı...

 

0176

 Ustadın həyatda qalan varislərinin Nur tələbələrinə xitab olaraq yazdıqları məktub

Əziz möhtərəm qardaşlarımız!

 

Əvvəla: Bu gələn Ramazan-ı Şərifinizi və xidmətlərinizi təbrik edirik.

 

Biz Ustadın vəsiyyətnaməsində yazdığı həyatda qalan varisləri olaraq 27 avqust 2008-ci il çərşənbə günü İstanbulda bir yerə gəldik. Nurun bəzi məsələlərinə və nəşriyyata dair xüsuslar bildirildi. Hər tərəfdə qardaşlarımızın kamal-ı sədaqət və ciddiliklə nurlara sarılmalarını kamal-ı hörmət, sevinc və təşəkkürlə yad etdik.

 

Nəşriyyata dair bəzi xüsusların diqqətlə nəzərə alınmasını məsləhət-i nuriyyə adına lazımlı gördük, belə ki:

 

Daxil və xaricdə nurların nəşriyyatının fövqəladə  yayılması və nur dərslərinin hər tərəfdə oxunmasını, Rəhmət-i İlahiyyənin bu millətə və İslam Aləminə bir bayram sevinci yaşatdığını görürük və təşəkkürlə qarşılayırıq.

 

İkincisi, Risalə-i Nurun daxil və xaricdəki nəşriyyatında bəzi nöqtələrə diqqət yetirilməsi lazım gəldiyi qənaətindəyik.

 

Nurlar nəşriyyatının eynilə Ustadımızın zamanında olduğu kimi edilməsi zəruridir ki, sədaqətimizi və Ustadımıza layiq bir tələbə ola bilmə təşəkkürümüzü ifa etmiş olaq.

 

MƏSƏLƏN: USTADIMIZIN BƏZİ LAHİKA MƏKTUBLARINDA ŞƏRH VƏ TƏSHİH MƏNASINDA ƏLAVƏLƏR ETMƏK VƏ BƏZİLƏRİNİ ÇIXARMAQKİMİ TƏFƏRRÜATDA OLMAQ, SƏDAQƏTDƏN UZAQLAŞMAQDIR. BU TƏHRİFİ HEÇ VAXT QƏBUL ETMİRİK.

Ustadımız, Risalə-i Nurun təlifindən sonra “BİR HƏRFİNİ DƏ DƏYİŞDİRMƏYƏ MƏZUN DEYİLƏM”, dediyi halda bəzi nəşriyyatların, Ustadımızın bu xəbərdarlıqlarına… ardı...