bir gün

Adnan Oktarın Kocaeli Tv və Aba Tv-dəki canli müsahibəsi (2 oktyabr 2010)

Adnan Oktar: Məhəmməd surəsi 29; Yoxsa qəlblərində xəstəlik olanlar elə hesab edirdilər ki, Allah onların kin-küdurətini üzə çıxarmayacaq?” Təbii ki, münafiqlərə də baxır ayə. Çünki münafiqin qəlbində onsuz da xəstəlik var. Amma bir də qəlbində xəstəlik olub da əməlində göstərməyənlər var. Bunlar müsəlman olma ehtimalı olan şəxslərdir. Bax, Yoxsa qəlblərində xəstəlik olanlar elə hesab edirdilər ki, Allah onların kin-küdurətini üzə çıxarmayacaq?” Məhəmməd surəsi 29-da, yəni onlar mütləq bir gün bir sıxışıb, çətində qalıb mütləq kinlərini ortaya çıxaracaqları bir vəziyyət olar.

Məsələn, müsəlmanlara bir hücum olarsa, münafiqlər dərhal qaçar. Yəni münafiq sıxıntıya dözə bilməz. Ona görə rahatlıq vaxtı münafiq xarakterli kəslərin, yəni ürəyində xəstəlik olanların yaxşı davranması çox əhəmiyyətli deyil. Çətinlik anında təhlükəli ola bilər. Ona görə ürəyində xəstəlik olanı, ürəyindəki xəstəlik davam edərkən müalicə etmək çox əhəmiyyətlidir. Yəni necə olsa bir şey olmaz demək, doğru deyil. Çünki sıxıntı anında əgər xəstədirsə, büruzə verər. O artıq təhlükəli bir məxluqa çevrilər. Ona görə müalicəsi mümkünkən; nə olacaq bundan bir şey çıxmaz deməyib müalicə etmək lazımdır. Çünki, başqa cür çox təhlükəli olarlar. Bax, Allah Bəqərə surəsi, 204-də münafiqlər üçün deyir ki: Onun bu dünya həyatında danışdığı sözlər səni… ardı...

 

İmam Məhəmməd Taki (ə.s) Əbdüləzim Həsəniyə belə buyurdu: “Qaim, vəd edilmiş hz. Mehdidir. Qeybəti zamanında onu gözləmək, zühur edəndə də ona itaət etmək lazımdır…

 

Məhəmməd (s.ə.v.)-i Peyğəmbər seçən Allaha and olsun ki, əgər qiyamətin qopmasına bir gün belə qalsa, Allah (c.c) hz. Mehdi zühur etsin və yer üzünü zülmlə dolduğu kimi ədalətlə doldursun deyə o günü uzadar, ONUN İQTİDARINI  MUSANIN İQTİDARI KİMİ BİR GÜNDƏ DÜZƏLDƏR. Musa (ə.s) həyat yoldaşı üçün bir az atəş almağa getdi. Amma risalət və peyğəmbərlik məqamı ilə geri döndü. “(İmam Muhammed Taki) (Bihar-ul Envar,  cild 51, səh.156; Isbat-ül Hüdat, cild 6, səh.420)

 

(İmamdan, həmçinin bu barədə beş hədis nəql edilmişdir.)


A0030