Ət-Tövhid əsərindən:
Dəkkak və əl-Varrak; Məhəmməd ibn Harun əs-Sufi Rəvyani vasitəsilə Əbdüləzim əl-Həsənidən rəvayət edər:
Əbul-Həsən əs-Salis [əleyhissalam] əl-Qaim [Mehdi əleyhissalam] haqqında belə buyurdu:
“Zühur edib zülm və haqsızlıqla dolub daşan dünyanı ədalətlə doldurana qədər (Hz. Mehdini) adıyla xatırlamağa icazə yoxdur.” (Məclisi, Biharül-Ənvar, Beyrut, 1404, c. 51, s. 32)
İkmalüdi-din əsərindən:
İbn İdris, atası Eyyub ibn Nuh Məhəmməd ibn Sinan Safvan ibn Mihrandan canlı rəvayət edər:
Cəfər Sadiq ibn Məhəmməd [əleyhissalam] buyurdu ki:
“Əl-Mehdi mənim övladımdır. Özünü adıyla xatırlamanıza icazə verilməmişdir.”
(Hədisin oxşari ət-Dakkak, əl-Əsədi, Sehl b. Mahbub, Əbdüləziz əl-ABŞI, İbn Əbu Yafur və Əbu Abdullah [Cəfər Sadiq əleyhissalam] sənədiylə İkmalüdidin əsərində zikr edilmişdir.)
(Məclisi, Biharül-Ənvar, Beyrut, 1404, c. 51, s. 32.)
İkmalüdi-din əsərindən:
Əl-Həmdani, Əli və onun atası vasitəsilə Məhəmməd ibn Ziyad əl-Əzdidən rəvayət edər:
Musa ibn Cəfər [əleyhissalam] əl-Qaim [Mehdi əleyhissalam] ilə əlaqədar danışarkən belə buyurdu:
“Onun mövludu (doğumu) insanlardan gizli tutulmuşdur. İzzət və cəlal sahibi Allah özünü zühur etdirib əvvəldən zülm və haqsızlıqla dolub daşan yer üzünü ədalətlə doldurana qədər onu (Hz. Mehdini) adıyla xatırlamanıza icazə yoxdur.”
Məclisi, Biharül-Ənvar, Beyrut, 1404, c. 51, s. 32.
İkmalüdi-din əsərindən:
Atam və İbn Vəlid hər ikisi Sad, Yandırdını, İsmayıl ibn Əban, Əmr ibn Şimr vasitəsilə Cabirdən rəvayət edər:
Əbu Cəfər [Məhəmməd Mis əleyhissalam] buyurdu:
“Ömər Əmirülmumininə əl-Mehdi haqqında soruşub: “Ey Əbu Talibin oğlu mənə Mehdidən bəhs et, onun adı nədir?” dedi.”
Belə cavab verdi:
“Dostum və qardaşım [Hz. Rəsulullah]; izzət və cəlal sahibi olan Allah özünü göndərənə qədər onun (Hz. Mehdinin) adını açıqlamamağım mövzusunda məni məsul etdi. Çünki, bu şanı uca olan Allahın elçisinə Öz elmindən əmanət buraxdığı bir xüsusdur.”
Hədisin bənzərini Şeyx Tusinin “Qaybet” əsərində Sad rəvayət etmişdir.
Məclisi, Biharül-Ənvar, Beyrut, 1404, c. 51, s. 33-34.
İkmalüdi-din əsərindən:
İbn Ubdus, İbn Kuteybə və Hamdan ibn Süleyman vasitəsilə Safr ibn Dülefdən rəvayət edər:
Əbu Cəfər Məhəmməd ibn Əli ər-Razılıq [eleyhisselama] mən belə dedim:
“Ey Rəsulullahın övladı, İmam əl-Qaim bil-Haqq əl-Muntazar Mehdi nə üçün əl-Qaim olaraq adlandırılar?” dedim.
“(Zühurundan əvvəl) Öldüyü sanıldıqdan və imamətinə inananların bir çoxu bundan üz çevirdikdən sonra qiyam edəcəyi üçün.” dedi.
“Nə üçün əl-Muntazar olaraq adlandırılar?” deyə soruşduqda belə cavab verdi:
“Çünki, uzun illər qeybdə olacaq və ixlas sahibi kəslər onun ortaya çıxmasını gözləyəcəklər. Şübhəyə düşənlər onun zühurunu inkar edəcək, münkir kəslər də onun adına lağ edəcəklər. Bu mövzuda müəyyən bir müddət təyin edənlər çoxalacaq, tələsik davranıb qiyam edənlər həlak olacaq, bu əmrə təslim olanlar isə qurtuluşa çatacaqlar”
Məclisi, Biharül-Ənvar, Beyrut, 1404, c. 51, s. 30.
