Möcüzələrimizdən qəribəsi olduğunumu güman edirsən?… (Kəhf surəsi, 9-10)
Bir zaman gənclər mağaraya sığınıb: “Ey Rəbbimiz! Bizə Öz tərəfindən mərhəmət bəxş et və işimizdə bizə düz yol göstər!” – demişdilər. (Kəhf surəsi, 10)
Bu ayələrdə Kəhf və Rakim əhlinin qeyri-adi vəziyyətlərinə diqqət çəkilir. Kəhf əhlinin yaşadıqları qeyri-adi, metafizik hadisələrdir. Həyatlarının hər anı möcüzəvi inkişaflarla doludur. Peyğəmbər əfəndimiz (s.ə.v.)-in hədislərində Axırzamanla əlaqəsinə diqqət çəkilən Kəhf əhlinin Quranda izah edilən bu vəziyyəti, Axıramanda da insanların qeyri-adi, metafizik hadisələrlə qarşılaşacağına bir işarədir.
Kəhf surəsinin 10-cu ayəsində gənclərin bir yerə “sığındıqları” bildirilir. Hekayənin sonrakı ayələrindən aydın olduğuna görə, Kəhf əhlinin mağaraya sığınmalarının səbəbi dövrün təzyiqedici sisteminin meydana gətirdiyi mühitdir. Öz fikirlərini rahat şəkildə söyləyə bilməyən, doğruları izah edə bilməyən, din əxlaqını lazım olduğu kimi yaşamaları və izah etmələri maneə törədilən Kəhf əhli, həlli bu cəmiyyətdən uzaqlaşmaqda tapmışdır.
Ancaq bu vəziyyət, uzaqlaşıb gözləmə mənasında deyil. Kəhf əhli mağaraya sığınmış, etdikləri işləri Allahın asanlaşdırması, özlərinə rəhmətindən bəxş etməsi üçün dua etmişlər. Qısacası, Kəhf əhlinin mağaraya sığınmasının səbəbi yalnız gözləmək deyil, özlərini bu müddət içində inkişaf etdirmək olmuşdur.
Kəhf surəsinin 10-cu ayəsində, Kəhf əhlinin duasından bəhs edilir və əhəmiyyətli bir mövzuya da diqqət çəkilir.
İman edənlər hər işi edənin yalnız Allah olduğunu heç unutmamalıdırlar. İnsan hər zaman ehtiyac içindədir, Allah qarşısında aciz və möhtacdır. Öz ağlı, öz səyi və gücü ilə bir şey etməsi mümkün deyil. Allah diləmədiyi zaman insanın nəinki bir işi nəticələndirməsi, həmçinin, əlini qaldırması, getməsi, nəfəs alması belə mümkün olmaz. İnsanın hər an Allahın köməyinə, dəstəyinə və rəhmətinə ehtiyacı vardır. Quranda da insanın bu acizliyinə və hər işi edənin Allah olduğuna dair bir çox ayə var.
