“Cumhuriyyet Bilim Teknik (CBT)” jurnalının 10 yanvar 2004-cü il tarixli sayında, “Onurğalıların varisliyi böyüdü, yoxsa kiçildi?” başlıqlı yazı nəşr olundu. Yazıda “Nature” jurnalının xəbər saytında elan olunan bir araşdırma hesabatı verilirdi. Buna görə, mərcan, insan, sirkə milçəyi və rastı qurdlarda bəzi genləri analiz edərək müqayisə edən tədqiqatçılar, bu canlılar arasında genetik olaraq, insana ən yaxın canlının mərcan olduğu nəticəsinə gəldilər, buna əsaslanaraq bəzi təkamülçü iddialar irəli sürürdülər.
Təkamül nəzəriyyəsini ən başdan sorğu-sualsız mənimsəyən tədqiqatçılar, bu canlılar arasındakı genetik fərqləri və bənzərlikləri, nəzəriyyənin proqnozlarına (təxminlərinə) görə şərh edirdilər. Bundan qaynaqlanaraq bir onurğalı olan insan ilə, ondan milyonlarla il əvvəl ortaya çıxan bir canlı olan mərcanın paylaşdıqları bəzi genlərin, “təkamül tərəfindən qorunduğu” kimi hər cəhətdən əsassız bir iddia irəli sürülürdü.
Əvvəlcə ifadə etmək lazımdır ki, bu araşdırmada, təkamül nəzəriyyəsinə dəlil gətirən hər hansı bir tapıntı yoxdur. Tədqiqatçılar, təkamülü bir ehkam kimi mənimsədikləri üçün, canlılardakı bənzər xüsusiyyətləri təkamülə dəlil kimi göstərməyə çalışırlar. Burada edilən şey, molekulyar müqayisə etmələrdən əldə edilən məlumatları, təkamül inancına uydurma səyindən ibarətdir. Ancaq, bu səy keçərsizdir. Molekulyar biologiya və genetika elmlərinin tapıntıları, molekulyar təkamül ssenariləri üçün, aradan qaldırılması qeyri-mümkün olan qarışıqlıq və ziddiyyətlər təşkil edir. Molekulyar analizlər də, eyni ilə fosil qeydlərində göründüyü kimi, canlıların, bir-birlərindən təkamülləşərək deyil, birdən və əskiksiz (qüsursuz) quruluşları ilə, bir anda ortaya çıxdığını yəni bütün canlıları Allahın yoxdan var etdiyini göstərir.
(Bu mövzuya aid daha çox məlumat üçün baxın: http://www.darwinizminsonu.com/homoloji_yanilgisi_04.html)
