Quranın riyazi möcüzələrinin bir başqa yönü isə 19 sayının, ayələrin içinə şifrəli şəkildə yerləşdirilmiş olmasıdır. Quranda “Onun üzərində on doqquz vardır.” (Muddəssir surəsi, 30) ayəsi ilə diqqət çəkilən bu ədəd, Quranın bir çox yerində şifrələnmişdir. Bunun nümunələrindən bir qismini belə saya bilərik:

 

  • Bəsmələ 19 hərfdir.

 

 

1-ci hərf 8-ci hərf 15-ci hərf
2-ci hərf 9-cu hərf 16-cı hərf
3-cü hərf 10-cu hərf 17-ci hərf
4-cü hərf 11-ci hərf 18-ci hərf
5-ci hərf 12-ci hərf 19-cu hərf
6-cı hərf 13-cü hərf    
7-ci hərf 14-cü hərf    

 

  • Quran 114 (19 x 6) surədən ibarətdir.
  • İlk vəhy olan surə (96-cı surə) sondan 19-cu surədir.
  • Quranın ilk vəhy edilən ayələri 96-cı surənin ilk 5 ayəsidir və bu ayələrin cəmi söz sayı 19-dur.

 

5-ci söz 4-cü söz 3-cü söz 2-ci söz 1-ci söz
.
  9-cu söz 8-ci söz 7-ci söz 6-cı söz
.
  12-ci söz 11-ci söz   10-cu söz
   
. . 15-ci söz 14-cü söz 13-cü söz
.
   19-cu söz  18-ci söz 17-ci söz 16-cı söz

 

Görüldüyü kimi ilk 5 ayə cəmi 19 sözdən meydana gəlir. Arada keçən “ “ hərfdir, söz deyil. ““ hərfləri də eyni şəkildə… ardı...

 

Quranın ədəbi mükəmməlliyi və təqlid edilməzliyi haqqındakı açıqlamalardan bəziləri

  • Məkkəlilər hələ ondan möcüzə istəyirdilər və hz. Məhəmməd (s.ə.v), diqqətə dəyər cəsarətlə və özündən əminliklə missiyasının təsdiqi olaraq Quranın özünə müraciət etdi. Bütün ərəblər kimi onlar da, dil və natiqlik sənətində mütəxəssis idilər. Əgər Quran onun öz yazması olsaydı, digərləri onunla rəqabət edərdi. Buraxaq onun kimi on ayə yazsınlar. Əgər yaza bilməsələr (qəti olaraq yaza bilməzlər) o zaman Quranı açıq bir möcüzə olaraq qəbul etsinlər. (Oksford universitetindən məşhur ərəb dili mütəxəssislərindən Hamilton Gibb) (248)

 

  • Ədəbi nəhəng əsər olaraq Quran təkdir; ərəb ədəbiyyatının bənzərsiz məhsuludur, öz deyimiylə sələfi və xələfi yoxdur. Bütün çağların müsəlmanları yalnız məzmununun deyil, üslubunun da təqlid edilə bilməyəcəyi mövzusunda birləşmişlər… (Ərəb dili mütəxəssisi Hamilton Gibb) (249)

 

  • Quranın ərəb ədəbiyyatının inkişafı üzərindəki təsiri ölçülməz və bu təsir bir çox istiqamətdə olmuşdur. Ehtiva etdiyi fikirlər, dili, qafiyəsi sonrakı bütün ədəbi əsərlərə az ya da çox nüfuz etmişdir. Müəyyən dil xüsusiyyətləri nə bir sonrakı əsr nəsrində, nə də daha sonrakı nəsr yazılarında təqlid edilə bilmədi, lakin heç olmasa qismən Quranın ərəb dilinə gətirdiyi çeviklik səbəbiylə mövcud vəziyyət sürətli şəkildə inkişaf etdi və imperatorluq rəhbərliyinin və inkişaf edən cəmiyyətin yeni ehtiyaclarına görə bir hal aldı. (Ərəb dili mütəxəssisi Hamilton Gibb)… ardı...

 

Turizm və mədəniyyət jurnalı olan “Atlas”ın 138-ci nəşrində Nil Sipahinin, ateist bioloq Richard Dawkins ilə etdiyi bir reportaj yer alırdı. Reportajın mövzusu “eqoistlik və genlər” idi.

Bu reportaj “Dawkinsdən Atlasa: Həyatın hekayəsi” başlığı ilə Sipahinin hazırladığı məqalə ilə birlikdə nəşr olundu. Reportaj və məqalə cəmi 20 səhifə idi. Bu səhifələrdə, həyatın genlər arasındakı guya eqoist mübarizə ilə davam edən müddət olduğu qarşıya qoyuldu və insan da azad iradəsi olmayan, genlərinin fəaliyyətinə görə rəqs edən kukla olaraq izah edildi.

Ancaq “Atlas” jurnalının ateizm təbliğatı etibarsızdır. Eqoist gen tezisi, tarix boyunca var olub; taxtadan, daşdan oyma totemlərdə, heykəllərdə yaşadılmış bütpərəst düşüncənin biologiya terminləriylə bəzənmiş müasir versiyasından başqa bir şey deyil. Allah inancına qarşı olan bu təbliğat, insanlara heç bir qüdrəti olmayan şüursuz molekulları ilah etmələri üçün gizli-gizli verilmək istənən təlqinləri ehtiva etməkdədir.

 

Bu yazıda insanları bütpərəst inanca dəvət edən Dawkins və “Atlas”ın elmi yanılmaları cavablandırılır.

Cavabımız iki qisimdən ibarətdir. İlk qisimdə, “Atlas”dakı yazının əsas mövzusunu təşkil edən eqoist gen tezisinin niyə cəfəngiyat olduğu ortaya qoyulmaqda, ikinci qisimdə isə “Atlas” jurnalında ortaya qoyulan digər yanılmalar cavablandırılır.

 

  1. I) Bir mövhumatçı darvinçinin cəfəngiyatı: Eqoist gen tezisi

Eqoist gen tezisi, “Atlas” jurnalında “məşhur elm adamının tezisi” kimi tanıdılır. Ancaq bu tezis gerçəkdə elmi tezis… ardı...

 

aliatif 150“Hürriyet” qəzetinin yazarı Əli Atif Bir “Tempo” jurnalının 22-28 may tarixli sayında yazdığı “Səsimi eşidən varmı?” başlıqlı yazısını “Səsimi eşidən biri olsun. Varmı?” deyə bitirirdi.

Bəli, biz Əli Atif Birin səsini eşitdik. “Bir az şifrəli” yazdığı yazısının mesajını aldıq. Bu yazıda nümayiş etdirdiyi yanılmaları da təsbit etdik. Aşağıda cavablandırırıq.

Əli Atif Birin yazısında “Richard Dawkins təbliğatı” var idi. Richard Dawkins kimdir? Müasir dövrdə yaşayan ən məşhur və ən fanatik darvinistdir. Oxford universitetinin zooloqu olan Dawkinsi məşhur edən ən böyük faktor isə, zooloji sahəsindəki hər hansı bir çalışması deyil, hər fürsətdə dilə gətirdiyi qatı ateizmidir. Həyatını dini inanclarla mübarizə etməyə və ateizmi yaymağa həsr edən Dawkinsin, təkamül nəzəriyyəsinin qurucusu Charles Darvinə olan heyranlığı da, Darvinin yaradılış anlayışını inkar etməsi və canlıların mənşəyini “təsadüflərə və həyat mübarizəsinə” bağlamasından qaynaqlanır. Dawkins, “Darvin bizə intellektual ateistlər ola bilmə şansını verdi, ona minnətdarıq” sözüylə də tanınır.

Əli Atif Bir isə Dawkinsin fikirlərindən olduqca təsirlənmiş və bu fikirləri oxucularına təlqin etməyə qərar verib… Amma Dawkinsin nöqteyi-nəzərinin və bütün darvinizmin nə cür böyük yanılma olduğunun fərqində deyil.

 

Eqoist gen yanılması

Richard Dawkinsin ən məşhur tezisi, Əli Atif Birin də heyranlığını cəlb edən, “eqoist gen” hekayəsidir. Bununla Dawkins yer üzündəki bütün həyatın genlər arasındakı həyatda… ardı...

 

“Atlas” jurnalının may 2003-cü il tarixli sayında “Dövlətin genləri” başlıqlı yazı nəşr olundu. Mustafa Camal tərəfindən qələmə alınan yazıda yazarın öz ideoloji fikirlərinə uyğun orijinal, ancaq elmdən kənar bir ssenari təlqin olunurdu. Camal əvvəl Richard Dawkinsin batil inancdan ibarət olan eqoist gen tezisinə yer verir, sonra dövlət anlayışına bu batil inanc baxımından yaxınlaşırdı. Bu yazıda eqoist gen tezisinin elmi etibarsızlığı və Camalın “Dövlətin genləri” tezisinin əsassızlığı göstəriləcək.

Bu yazıda dövlətlər soy suverenliyinə əsaslanan, varlıqlarını fəth etmə siyasətləriylə eqoistcə davam etdirmək istəyən vahidlər olaraq əks etdirilir. Misir, Çin, Osmanlı kimi tarixdə müvəffəqiyyətli olmuş dövlətlərin ailəyə əsaslandığı izah edilməkdə, bunların yanında günümüzdən də nümunə verilməkdədir. Ata ilə oğul Buş arasındakı davamlılığın, Səddam və oğulları arasında daha asan görüldüyü və böyük maliyyə təşkilatlarının qlobal ailə ziyalılarına aid olduğu ifadə edilməkdədir. Bütün bunlar guya eqoist genlərin varlıqlarını davam etdirmə mübarizəsiylə açıqlanmağa çalışılmaqdadır.

Gerçəkdə, sən dərəcə əsassız olan bu iddianın əsaslanıldığı eqoist gen tezisi doqmatiq inancdan ibarətdir.

Tezisin sahibi olan Richard Dawkins, “The selfish gene” (Eqoist gen) adlı kitabında bütün canlıların əslində “eqoist, mənfəətçi və yalnız özünü artıraraq varlığını qorumağa çalışan genlərdən ibarət olduğunu” irəli sürmüşdür.

Halbuki, bu iddia son dərəcə çürük və ağılsız fərziyyəyə əsaslanır: Genlərin ağılı, şüuru və hətta “xarakteri” olduğu fərziyyəsinə…

Bu… ardı...