1.

… GƏLƏCƏKDƏKİ DÜNYƏVİYYƏDƏ  1400 İL SONRA GƏLƏCƏK BİR HƏQİQƏTİ ƏSRLƏRİNDƏ QARİB ZƏNN ETMİŞLƏR …. (Sözlər, səh. 318)

 

USTADIN BU İFADƏSİ “SÖZLƏR” RİSALƏSİNDƏ KEÇİR. SÖZLƏR RİSALƏSİ 1926–CI  İLDƏ (HİCRİ 1345-Cİ İLDƏ) TAMAMLANMIŞDIR, YƏNİ HİCRİ 1300 İL İÇİNDƏ. USTADIN BÜTÜN ƏSƏRLƏRİ HİCRİ 1300-CÜ İLDƏ TAMAMLADIĞI KİMİ ÖZÜ DƏ,  HİCRİ 1300-CÜ İL İÇİNDƏ VƏFAT ETMİŞDİR. HALBUKİ USTAD BU SÖZÜNDƏ HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN, HİCRİ 1400-CÜ İLDƏ ZÜHUR EDƏCƏYİNİ İFADƏ EDİR.

Səkkizinci Əsl: Cənabı Hakimi Mütləq, bu dar təcrübə və imtahan meydanında da çox mühüm şeyləri, kəsrətli əşya içində saxlayır. O saxlamaqda çox hikmətlər, çox məsləhətlər asılıdır. Məsələn: Leyle-i Qədri, ümum ramazanda; saat-ı zərurətə-i duanı, Cümə günündə; məqbul vəlisini insanlar içində; əcəli, ömür içində və qiyamətin vaxtını, ömr-ü dünya içində saxlamış. Çünki insan əcəli müəyyən olsa, yarı ömrünə qədər qəflət-i mütləq, yarıdan sonra dar ağacına addım-addım getmək kimi bir dəhşət verəcək. Halbuki axirət və dünya müvazinətini mühafizə etmək və hər vaxt havf-u reca (həm dünya, həm axirət qorxusu, əhv edilmə ümidi və yaxud cəhənnəmə getmə qorxusu) ortasında olmaq məsləhəti tələb edir ki, hər dəqiqə həm ölmək, həm yaşamaq mümkün olsun. Bu halda mübhəm tərzdəki iyirmi il mübhəm (müəyyən olmayan, gizli olan, anlaşılmayan) bir ömür, min il müəyyən bir ömrdən üstündür. Məhz qiyamət də  insan-ı əkbər olan dünyanın əcəlidir. Əgər vaxtı taayyün (məlum) etsəydi, bütün təşkilat-u ula və vusta qəflət-i mütləqəya dalacaq idilər və quru-u uhra dəhşətdə qalacaqdı. Allah Təala Quranda buyurur: “O Saat yaxınlaşdı və ay bölündü” (Qəmər surəsi, 1).  “Qiyamət yaxındır” fərman edir. Min bu qədər il keçdikdən sonra gəlməməsi, yaxınlığına xələl verməz. Çünki qiyamət, dünyanın əcəlidir. Dünyanın ömrünə nisbətən min və ya iki min il, bir ilə nisbətlə bir-iki gün və ya bir-iki dəqiqə kimidir. Qiyamət saatı tək insaniyyətin əcəli deyil. Hakimi Mütləq, qiyaməti gizli olaraq elmində saxlayır. Məhz bu ibham (tam açıqlamama) sirrindəndir ki, hər əsr, hətta Əsri Səadət daxil olmaqla daim qiyamətdən qorxmuşlar. Hətta bəziləri, “əlamətləri artıq çıxmış” demişlər.

 

Bu həqiqəti bilməyən insafsız insanlar deyərlər ki: “Axirətin təfsilatını dərs alan mütəyəqqız (gözü açıq, zəkalı, diqqətli) qəlbli, iti nəzərli olan səhabələrin fikirləri nə üçün 1000 il həqiqətdən uzaq olaraq fikirləri düşmüş kimi, GƏLƏCƏKDƏKİ DÜNYƏVİYYƏDƏN 1400 İL SONRA GƏLƏCƏK BİR HƏQİQƏTİ ƏSRLƏRİNDƏ QARİB ZƏNN ETMİŞLƏR.

 

Cavab: Çünki səhabələr hər kəsdən çox dar-ı axirəti düşünərək, dünyanın faniliyini bilərək, qiyamətin gizli, tam açıqlanmadığındakı, məlum olmamasındakı  hikmət-i İlahiyyəni anlayaraq əcəl-i şəxsi kimi dünyanın əcəlinə qarşı belə daim müntəzər (yolu gözlənən, gəlməsi ümid edilən) bir vəziyyət alaraq, axirətləri üçün ciddi çalışmışlar. Rəsul-i Əkrəm Əleyhissalatu Vəssəlləm “Qiyaməti gözləyin, intizar edin” təkrar etməsi bu hikmətdən irəli gəlmiş bir irşad-ı Nəbəvidir. Yoxsa vuku-u müəyyənə dair bir vəhyin hökmüylə deyil ki, həqiqətdən uzaq olsun. Xəstəlik ayrıdır, hikmət ayrıdır. Məhz Peyğəmbər əleyhissalatu vəssələlmdir bu cür sözləri hikmət-i ibhamdan irəli gəlir. Həm bu sirdəndir ki; Mehdi, Süfyan kimi axırzamanda gələcək. Hətta bəzi əhli vəlayət “Onlar keçmiş” demişlər. Məhz bu da, qiyamət kimi, hikmət-i İlahiyyə iktiza edər ki, vaxtları taayyün (ortaya, meydana çıxma) etməsin. Çünki hər zaman, hər əsr, mənəvi yönləri möhkəmlətməsinə medar olacaq və ümidsizlikdən qurtaracaq “Mehdi” mənasına möhtacdır. Bu mənada, hər əsrin bir hissəsi olmaq lazımdır. Həm qəflət içində pisliklərə uymamaq və  nəfsin cilovunu buraxmamaq üçün, nifaqın başına keçəcək müdhiş şəxslərdən hər əsr çəkinməli və qorxmaq lazımdır. Əgər təyin edilsəydi, məsləhəti irşad-ı umumî zay-i olardı.

 

İndi Mehdi kimi eşhasın (tanınmış insanlar) haqqındakı rəvayətin ihtilafatı və sirri budur ki: Hədis təfsir edənlər, mətn-hədis təfsirlərinə tətbiq etmişlər. Məsələn: Mərkəz-i səltənət o vaxt Şamda və ya Mədinədə olduğundan, vukuat-ı (olan, bitən xüsuslar) Mehdiyə və ya Süfyaniyəyi mərkəz-i səltənət ətrafında olan Bəsrə, Kufə, Şam kimi yerlərdə təsəvvür edərək elə təfsir etmişlər. Həm də, o eşhasın (tanınmış insanların) şəxsi mənəvisinə və yaxud təmsil etdikləri camaata aid asar-ı azimən o eşhasın zatlarında təsəvvür edərək elə təfsir etmişlər ki, o eşhas-ı möcüzə çıxdıqları vaxt bütün xalq onları tanıyacaq kimi şəkil vermişlər. Halbuki demişdik: Bu dünya təcrübə meydanıdır. Ağıla qapı açılar, lakin ixtiyarı əlindən alınmaz. Elə isə o eşhas, hətta o müdhiş Dəccal belə çıxdığı zaman çoxları, hətta özü də bidayətən Dəccal olduğunu bilməz. Bəlkə nur-u imanın diqqəti, o eşhas-ı arzaman tanına bilər. (Sözlər, səh. 318)


16

2.

…. BUNDAN BİR ƏSR SONRA ZÜLMƏTİ DAĞIDACAQ ŞƏXSLƏR İSƏ, HƏZRƏTİ MEHDİNİN ŞAGİRDLƏRİ OLA BİLƏR.” (Şualar, 1. Şüa, səh. 605) (Sikke-i Təsdiqi Qeybi, səh. 90)

 

USTAD BU SÖZÜ “MİLADİ 1936-CI İLDƏ, YƏNİ HİCRİ 1355-Cİ İLDƏ İFADƏ ETMİŞDİR. BU TARİXƏ GÖRƏ BİR ƏSR SONRA HİCRİ 1400-CÜ İLLƏRƏ UYĞUN GƏLİR.

 “Onlar ağızları ilə Allahın nurunu söndürmək istəyirlər. Allah isə buna yol verməz, kafirlərin xoşuna gəlməsə də, O, Öz nurunu tamamlayar. “(Tövbə surəsi, 32) Bu ayədə “… O, Öz nurunu tamamlayar.” cümləsi, qüvvətli və lətafətli münasibət-i məneəiyyəsiylə birlikdə şəddəli “lamlar” bir “lam” və şəddəli “mim” əsl sözdən olduğundan iki “mim” sayılmaq cəhətiylə min üç yüz iyirmi dörd (1324) edərək, Avropa zalımları İslam dövlətinin nurunu söndürmək niyyətiylə müdhiş bir sui-qəsd planı etdikləri və ona qarşı Türkiyə hamiyətpərvərləri, azadlığı iyirmi elanıyla o planı nəticəsiz buraxmağa çalışdıqları halda, maatteessüf altı-yeddi il sonra, hərb-i umumî nəticəsində yenə o sui-qəsd niyyətiylə Sevr konqresindən Quranın zərərinə çox ağır şəraitlə kafiranə fikirlərini yenə icra etmək olan planlarını nəticəsiz buraxmaq üçün Türk milliyyətpərvərləri respublikası elanla müqabiləyə çalışdıqları tarixi olan min üç yüz iyirmi, ta otuz dördə, ta əlli dördə tamamilə uyğun gəlməklə, o hərc-mərc içində Quranın nurunu mühafizəyə çalışanlar içində Rəsail-in Nur müəllifi iyirmi (1324) və Rəsail-in Nurun Müqəddəmat (əvvəldən, öncədən) otuz dörddə (1334) və Rəsail-in Nurun nurani cüzləri və fədakar şagirdləri əlli dörddə (1354) müqabiləyə işləri gözə dəyir. Hətta həqiqət-I halı bilməyən bir qisim  siyasət əhli təlaşa düşdülər və bu itfa (söndürmə, basdırma) sui-qəsdinə qarşı tənvir (aydınlatma, maarifləndirmə) vəzifəsini tam yerinə yetirdiklərindən bu ayənin məna-işarisi cəhətində bir nöqteyi nəzəri olduqlarına qüvvətli bir əlamətləridir. İndi İslamlar içində Nur-u Qurana müxalif halətlərin (hal, surət, keyfiyyət) əksəriyyəti, o sui-qəsdlərin və Sevr Muahedesi kimi qəddaranə muahedelərin (qarşılıqlı anlaşmaların) dəhşətli nəticələridir.

 

Əgər şəddəli “mim” daxil şəddəli “lamlar” kimi bir sayılsa, o vaxt min iki yüz səksən (1284) edər. O tarixdə Avropa kafirləri  İslam dövlətinin nurunu söndürməyə niyyət edərək on il sonra rusları təhrik edib Rusun doxsan (1293) müharibə-i meşumesiylə (uğursuzluğu ilə) İslam aləminin parlaq nuruna müvəqqəti bir bulud pərdə etdilər. Lakin bunda Rəsail-in Nur şagirdləri yerində Mövlana Xalidin (KS) şagirdləri o bulud zülmətini dağıtdıqlarından bu ayə bu cəhətdə onların başlarına remzen (işarə ilə) barmaq basır. İndi xatırladım ki, əgər şəddəli “lamlar” və “mimlər” iki sayılsa BUNDAN BİR ƏSR SONRA ZÜLMƏTİ DAĞIDACAQ ŞƏXSLƏR İSƏ, HƏZRƏTİ MEHDİNİN ŞAGİRDLƏRİ OLA BİLƏR.” 

Əlif. Ləm. Ra. Bu, insanları öz Rəbbinin izni ilə qaranlıqdan nura – Qüdrətli, Tərifəlayiq Allahın yoluna çıxartmaq üçün sənə nazil etdiyimiz bir Kitabdır. (İbrahim surəsi, 1)

(Şualar, 1. Şüa, səh. 605)  (Sikke-i Təsdiqi Qeybi, səh. 90)

 

– “Onlar ağızları ilə Allahın nurunu söndürmək istəyirlər. Allah isə buna yol verməz, kafirlərin xoşuna gəlməsə də, O, Öz nurunu tamamlayar.” (Tövbə surəsi, 32) ayəsindəki,” … O, Öz nurunu tamamlayar.”cümləsinin əbcəd dəyəri: HİCRİ 1424,  MİLADİ  2004-cü ildir.

 

3.

“HƏQİQİ GÖZLƏNİLƏN VƏ BİR ƏSR SONRA GƏLƏCƏK O ŞƏXS (Kastamonu Lahikası, səh. 61-62)

 

USTAD BƏDİÜZZAMAN HƏZRƏTLƏRİ BU İFADƏSİNİ 1936-CI (HİCRİ 1354) İLDƏ YAZDIĞI KASTAMONU LAHİKASINDA İFADƏ EDİR. BU TARİXLƏR HİCRİ 1300-CÜ İLƏ UYĞUN GƏLİR. USTADIN “BİR ƏSR SONRA …” ŞƏKLİNDƏ İFADƏ ETDİYİ 100 İL SONRASI İSƏ, HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN ZÜHUR ETDİYİ HİCRİ 1400-CÜ İLƏ UYĞUN GƏLİR.

Əziz qardaşlarım! Sədaqətinizdən tereşşuh (tərləyən) edən və həddimin bir çox fövqündə hüsn-ü zənninizə qarşı bundan əvvəl verdiyim cavabın bir tamamı olaraq, bu gələcək bəndi iki gün əvvəl yazmışdıq. Sizin sədaqətli və ulüvv-ü  himmətinizdən tereşşuh edən bir həftə əvvəlki məktubunuza qarşı hüsnü-zənninizi bir dərəcə cərh (bir fikri çürüdərək) edən mənim cavabımın hikməti budur ki: “… BU ZAMANDA ELƏ FÖVQƏLADƏ HAKİM CƏRƏYANLAR VAR Kİ, HƏR ŞEYİ ÖZ HESABINA  ALDIĞI  ÜÇÜN, FƏRZ EDƏK Kİ, HƏQİQİ GÖZLƏNİLƏN VƏ BİR ƏSR SONRA GƏLƏCƏK O ŞƏXS bu zamanda gəlsə, hərəkatını o cərəyanlara qapdırmamaq üçün siyasət aləmindəki vəziyyətdən imtina edəcək və hədəfini dəyişdirəcək deyə təxmin edirəm.

 

Həm də üç məsələ var: Biri həyat, biri şəriət, biri imandır. Həqiqət nöqtəsində ən mühümü, iman məsələsidir. Lakin indiki ümuminin nəzərində və hal-i aləm ilcaatında (məcbur etmədə) ən mühüm məsələ həyat və şəriət göründüyündən o şəxs indi olsa da, üç məsələni birdən ümum Ruy-i zəmində vəziyyətlərini dəyişdirmək nev-i (yeni, təzə) bəşərdəki aktual olan adətullaha uyğun gəlmədiyindən, hər halda ən əzəm məsələni əsas edib, o biri məsələləri əsas etməyəcək. Ta ki iman xidməti təmizliyini ümuminin nəzərində pozmasın və avamın tez iğfal (aldanma) oluna bilən ağıllarında, o xidmət başqa məqsədlərə alət olmadığını reallaşdırsın. (Kastamonu Lahikası, səh. 61-62)


16

4.

YETMİŞ BİRDƏ FƏCRİ SADİQ (AYDINLIQ) BAŞLADI VƏ YAXUD BAŞLAYACAQ. ƏGƏR BU FƏCRİ QAZİB (KEÇİCİ AYDINLIQ) DA OLSA, OTUZ-QIRX İL SONRA FƏCRİ SADİQ ÇIXACAQ …” (Hutbe-i Şamıya, səh. 23)

 

 

“… Bəli İNDİ OLMASA DA 30-40 İL SONRA fənn, həqiqi bacarıq və mədəniyyətin hamısını o üç qüvvəti tam təchiz edib, cihazatını verib o doqquz maneləri məğlub edib dağıtmaq üçün taharrisi (araşdırma) həqiqət meyelanını və insaf və məhəbbət-i insaniyəyi o doqquz düşmən taifəsinin cəbhəsinə göndərmiş, YARIM ƏSR SONRA onları darmadağın edəcək, inşaAllah” (Hutbe-i Şamıya, səh. 25)

 

 

USTAD BU SÖZÜNÜ HİCRİ 1327-Cİ (MİLADİ 1911-Cİ) İLDƏ ŞAMDA ƏMƏVİ MƏSCİDİNDƏ VERDİYİ XÜTBƏSİNDƏ SÖYLƏMİŞDİR. BURADA USTAD, İSLAM ALƏMİNİN HİCRİ 1371-Cİ İLDƏN, YƏNİ MİLADİ 1951-Cİ İLDƏN SONRAKI GƏLƏCƏYİNƏ İSTİQAMƏTLİ İZAHLAR USTADIN XÜTBƏ-İ ŞAMİYƏDƏ VERDİYİ  TARİXLƏRİN HAMISI HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN ZÜHUR ZAMANI OLAN HİCRİ 1400-CÜ İL İÇİNDƏDİR.

“Qırx il əvvəl Şamdakı Əməvi Məscidində Şam üləmasının israrıyla içində yüz əhli elm olan on min adama yaxın bir əzm camaata verilən bu Ərəbi dərs risaləsindəki həqiqətləri bir hiss-i qəbl-əl vuku” (olmadan öncə) ilə Keçmiş Səid hiss etmiş, kamal-i qətiyyətlə müjdələr vermiş və çox yaxın bir zamanda o həqiqətlər görünür zənn etmiş. Halbuki iki hərb-i umumî və iyirmi beş il bir istibdadı mütləq, o hiss-i qəbl-əl vukuun qırx əlli il təxirinə səbəb olmuş və indi o zamandakı verdiyi xəbərlərin eynilə təzahürləri İslam aləmində başlamış. Demək bu çox əhəmiyyətli dərsdir, zamanı keçmiş köhnə bir xütbə deyil, bəlkə birbaşa 1327- ci ilə əvəz əvəz, 1371-ci ildən və məscid-i Əməvi yerinə İslam aləmi məscidində üç yüz yetmiş milyon camaata həqiqətli və təzə bir dərs-i ictimai və İslamidir, deyə tərcüməsini nəşr etmək zamanıdır təxmin edirəm …”

 

“…Həm də İslamiyyət günəşinin tutulmasına, inkişafına və bəşəri aydınlatmasına əngəl, mane olan pərdələr açılmağa başlamışlar. O əngəl olanlar geri çəkilməyə başlayırlar. Qırx beş il əvvəl o fəcrin əlamətləri göründü. YETMİŞ BİRDƏ FƏCRİ SADİQ (AYDINLIQ) BAŞLADI VƏ YA BAŞLAYACAQ. ƏGƏR BU FƏCRİ QAZİB (KEÇİCİ AYDINLIQ) DƏ OLSA, OTUZ-QIRX İL SONRA FƏCRİ SADİQ ÇIXACAQ … ” (Hutbe-i Şamıya, səh. 23)  

 

 

 

“… Bəli İNDİ OLMASA DA 30-40 İL SONRA fənn, həqiqi bacarıq və mədəniyyətin hamısını o üç qüvvəti tam təchiz edib, cihazatını verib o doqquz maneləri məğlub edib dağıtmaq üçün taharrisi (araşdırma) həqiqət meyelanını və insaf və məhəbbət-i insaniyəyi o doqquz düşmən taifəsinin cəbhəsinə göndərmiş, YARIM ƏSR SONRA onları darmadağın edəcək, inşaAllah” (Hutbe-i Şamıya, səh. 25)

 

Ustad burada, hicri 1371-ci ildən, yəni Miladi 1951-ci ildən sonrakı İslam aləminin gələcəyinə istiqamətli izahlar edir.

 

Hicri 1371 + 30 = 1401 (miladi 1981-ci il) (30 il sonrası)

 

Hicri 1371 + 40 = 1411 (miladi 1991-ci il) (40 il sonrası)

 

Hicri 1371 + 50 = 1421 (miladi 2001-ci il) (yarım əsr sonrası)

 

5.

TA AXIRZAMANDA, HƏYATIN GENİŞ DAİRƏSİNDƏ, ƏSL SAHİBLƏRİ, YƏNİ MEHDİ VƏ ŞAGİRDLƏRİ CƏNABI HAQQIN İZNİ İLƏ GƏLƏR, O DAİRƏNİ GENİŞLƏNDİRƏR… (Kastamonu Lahikası, Səhifə 72, Tarihçe-i Hayat, Səhifə 258, Xidmət Rəhbəri, Səhifə 267, Sikke -i Təsdiqi Qeybi, Səhifə 153)

 

USTAD, KASTAMONU LAHİKASINI 1936-CI  İLDƏ HAZIRLAMIŞDIR. BU ƏSƏRİNDƏ “TA AXIRZAMANDA ….” İFADƏSİYLƏ RİSALƏ-İ NURUN ƏSL SAHİBLƏRİ OLARAQ  XARAKTERİZƏ ETDİYİ HZ. MEHDİ (Ə.S) VƏ TƏLƏBƏLƏRİNİN ÖZÜNDƏN ÇOX  DAHA SONRAKI BİR VAXTDA GƏLƏCƏKLƏRİNİ İFADƏ ETMİŞDİR.

Axır bəndində, Müxbir-i Sadiqin xəbər verdiyi “Mənəvi fütuhat etmək və zülməti paylamaq zaman və zəminin dərhal gəlməsi” deyə bəndinə, bütün ruhu canımızla rəhmət-i İlahiyyədən niyaz edirik, xahiş edirik. Lakin biz, Risale-i Nur şagirdləri isə, vəzifəmiz xidmətdir. Vəzifə-i İlahiyyəyə qarışmamaq və xidmətimizi onun vəzifəsinə bina etməklə bir cür təcrübə etməməklə birlikdə, kəmiyyətə deyil, keyfiyyətə baxmaq, həm çoxdan bəri sükut-u əxlaqa və həyat-dünyəviyyədə hər cəhətlə həyat-ı uhrəviyəyə (sonu) seçim etdirməyə sövq edən dəhşətli səbəblər altında Risale-i Nurun indiyə qədər fütuhatı (fəth) və zındıqlar (kafir, dinsiz) və dəlalət savletlərini (hücum) qırması və yüz minlər biçarələrin imanlarını qurtarması və hər biri yüzə və minə müqabil yüzlərlə və minlərlə həqiqi mömin tələbələri yetişdirməsi, Müxbiri-i Sadiqin xəbərini eynilə təsdiq etmiş və hadisələrlə isbat etmiş və edir, edəcək inşaAllah və elə kök salmış ki, inşaAllah heç bir qüvvət Anadolunun sinəsindən onu (Risalə-i Nuru) çıxara bilməz. TA AXIRZAMANDA, HƏYATIN GENİŞ DAİRƏSİNDƏ, ƏSL SAHİBLƏRİ, YƏNİ MEHDİ VƏ ŞAGİRDLƏRİ CƏNABI HAQQIN İZNİ İLƏ GƏLƏR, O DAİRƏNİ GENİŞLƏNDİRİR VƏ O TOXUMLAR SÜNBÜLLƏNƏR. BİZLƏR DƏ QƏBRİMİZDƏ SEYR EDƏRƏK ALLAHA ŞÜKÜR EDƏRİK. (Kastamonu Lahikası, səhifə 72, Tarihçe-i Hayat, səhifə 258, Xidmət Rəhbəri, səhifə 267, Sikke-i Təsdiqi Qeybi, səhifə 153)


16

6.

LAKİN O İRƏLİDƏ GƏLƏCƏK ACİP (HEYRƏT DOĞURAN) ŞƏXSİN BİR XİDMƏTÇİSİ VƏ ONA YER HAZIR EDƏCƏK BİR DÜMDARI VƏ O BÖYÜK KOMANDİRİN PİŞDAR BİR NƏFƏRİ OLDUĞUMU ZƏNN EDİRƏM və ondadır ki, sən də yazılan şeylərdən o acip qoxusunu aldın. (Barla Lahikası, səh. 162)

 

SƏİD NURSİ HƏZRƏTLƏRİ “BARLA LAHİKASINİ” 1926-CI İLDƏ QƏLƏMƏ ALMIŞDIR. BU ƏSƏRİNDƏ USTAD, HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN İRƏLİDƏ GƏLƏCƏYİNİ AÇIQ BİR ŞƏKİLDƏ İFADƏ ETMİŞDİR. ÖZÜNÜN HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN QABAQCILI VƏ ONA ZƏMİN HAZIRLAYAN BİR XİDMƏTÇİSİ OLDUĞUNU İFADƏ ETMİŞDİR.

Əziz və çalışqan axirət qardaşım və xidmət-i Quranda yoldaşım Hulusi-i Sani və Səbri-i əvvəl,

MaşaAllah, iyirminci məktubun qiymətini gözəl anlamısınız və gözəl də yazmısınız. Məktubunda elmi kəlam dərsini məndən almağı arzu etmisiniz. Onsuz da o dərsi alırsınız. Yazdığınız ümum sözlər, o nurlu və həqiqi elmi kəlamın dərsləridir. İmamı Rəbbani kimi bəzi qüdsi muhakkiklər (bir şeyin ən incə  təfərrüatına qədər araşdıranlar) demişlər ki:  Axırzamanda elmi kəlamı, yəni əhli haqq məzhəbi olan məsail-i (məsələ, mövzu) iman həqiqətlərinə-i kəlamiyəyi, biri elə bir surətdə bəyan edəcək ki, ümum əhli kəşf və təriqətin fövqündə, o nurların nəşrinə səbəb olacaq. Hətta İmam-ı Rəbbani özünü o şəxs kimi görmüşdür.

Sənin bu aciz və kasıb və heç olan qardaşın, min dərəcə həddimin fövqündə olaraq, özümü o gələcək adam olduğumu iddia edə bilmərəm, heç bir cəhətdə ləyaqətim yoxdur. LAKİN O İRƏLİDƏ GƏLƏCƏK ACİP (HEYRƏT DOĞURAN) ŞƏXSİN BİR XİDMƏTÇİSİ VƏ ONA YER HAZIR EDƏCƏK BİR DÜMDARI VƏ O BÖYÜK KOMANDİRİN PİŞDAR BİR NƏFƏRİ OLDUĞUMU ZƏNN EDİRƏM. (Barla Lahikası, səh. 162)

 

 

7.

AXIRZAMANDA GƏLƏCƏK BİR MÜCƏDDİDİ ƏKBƏR İLƏ XƏBƏR VERİRLƏR. LAKİN O GƏLƏCƏK ŞƏXSİN və cəmiyyətinin üç vəzifəsindən ən əhəmiyyətlisi … (Tilsimlər Məcmuəsi, səh. 168)

 

TİLSİMLƏR  MƏCMUƏSİ, RİSALƏ-İ NURUN  MÜXTƏLİF HİSSƏLƏRİNDƏN YIĞILMIŞ BİR KİTABDIR. TİLSİMLƏR MƏCMUƏSİNDƏ  YER  ALAN BU SÖZÜNDƏ USTAD “O GƏLƏCƏK ŞƏXS…” İFADƏSİYLƏ ÖZ ZAMANINDA HƏLƏ MEHDİ (Ə.S)-IN YAŞAMADIĞINI,  AXIRZAMANDA GƏLƏCƏYİNİ İFADƏ ETMİŞDİR. AYRICA,  AXIRZAMANA QƏDƏR GƏLƏN HEÇ BİR MÜCƏDDİDİN TOPLU OLARAQ  ETMƏDİYİ  3 VƏZİFƏNİN MEHDİ (Ə.S) TƏRƏFİNDƏN EDİLƏCƏYİNİ DƏ İFADƏ ETMİŞDİR.

Əvvəla: Aydın havalisinin Hasan Feyzisi və Husrəvi və Mehmet Feyzisi və Risalə-i Nurun mənəvi vəkili Əhməd Feyzinin üç ildən bəri alimanə, mudakkikanə yazdığı bu gələn istihracat-ı qaybiyəyi və Sikkə-i Təsdiqi Qaybiyənin bir qüvvətli hüccəti və şahidi olan bu risaləciyi diqqətlə mütaliə etdim. Onun tədqiqatına və Risalə-i Nurun qiymətini tam hədis ilə və ayə ilə isbat etməsinə qarşı, heyrət və istehsan ilə “MaşaAllah, BərəkAllah” dedim. Lakin, bir dərəcə təbirə möhtacdır. Eyni həqiqətdir, lakin “Səid” haqqında xüsusilə son qisminin haşiyələrində – şəxsiyyətim etibarilə həddimdən yüz dərəcə çox bir hüsnü-zənni ilə  həqiqətin surəti dəyişmiş …

 

Bəli, həm Sikkə naməlumdur, həm onun yazdığı ayələr və hədislər müttəfikan bu əsrdə bir həqiqəti nuraniyəyə işarə edirlər. Bu əsr və bu zaman camaat zamanı olduğundan şəxsi mənəvi hökm edə bilər. Xüsusilə mənəvi vəzifələrdə maddi şəxslərin əhəmiyyəti azdır. Dağlar kimi vəzifələr, o zəif şəxsiyyətlərə yüklənilməz.

 

Bəzi ayət-i kərimə və hədisi-şərifə AXIRZAMANDA GƏLƏCƏK bir mücəddid-Əkbər məna-yı işari ilə xəbər verirlər. Lakin O GƏLƏCƏK ŞƏXSİN və cəmiyyətinin üç vəzifəsindən ən əhəmiyyətlisi olan və zahirən ən kiçiyi görünən imanı qurtarmaq və hakaik-i imaniyəni (iman həqiqətlərini) günəş kimi göstərmək vəzifəsini Risalə-i Nur və şagirdlərinin şəxsi mənəvisi tam etdiklərindən, O GƏLƏCƏK ŞƏXSƏ DAİR XƏBƏRLƏRİ VƏ İŞARƏLƏRİ, RİSALƏ-İ NURUN ŞƏXSİ MƏNƏVİSİNİ HƏTTA BƏZƏN TƏRCÜMƏSİNƏ DƏ TƏTBİQİ ÇALIŞMIŞLAR VƏ ŞƏRİƏT ƏHYA VƏ XİLAFƏT TƏTBİQ OLAN ÇOX GENİŞ DAİRƏDƏ HÖKM EDƏN BU İKİ MÜHÜM VƏZİFƏSİNİ NƏZƏRƏN ALMAMIŞLAR. Onların qənaətləri, onların Risalə-i Nurdan istifadə cəhətində faydalıdır, zərərsizdir, lakin Nurun peşəsindəki ixlasa və heç bir şeyə alət olmamasına və dünyəvi və mənəvi məqamı axtarmamasına zərər verdiyi kimi, Nurların gözətçiləri hər tayfanın xüsusilə siyasi tayfanın tənqidinə və hücumuna vəsilə ola bilər. ..  (Tilsimlər Məcmuəsi, səh. 168)


16

8.

BU HƏQİQƏTDƏN AYDIN ​​OLUR Kİ, SONRA GƏLƏCƏK O MÜBARƏK ŞƏXS, RİSALƏ-İ NURUN BİR PROQRAMI OLARAQ NƏŞR VƏ TƏTBİQ EDƏCƏK. (Sikke-i Təsdiqi Qeybi, səhifə 11, Beyanat və Tenvirler, səhifə 310

 

SƏİD NURSİ HƏZRƏTLƏRİ “SİKKƏ-İ TƏSDİQ-İ QEYBİNİ” 1928-Cİ İLDƏ QƏLƏMƏ ALMIŞDIR. USTAD BU ƏSƏRİNDƏ HZ. MEHDİ (Ə.S)-DAN BƏHS EDƏRKƏN ÖZÜNDƏN “SONRA GƏLƏCƏK O MÜBARƏK ŞƏXSİN …” YƏNİ HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN; USTADIN HAZIRLAMIŞ OLDUĞU VƏ ƏSL SAHİBİNİN HZ. MEHDİ (Ə.S) OLDUĞUNU İFADƏ ETDİYİ RİSALƏ-İ NURU NƏŞR VƏ TƏTBİQ EDƏCƏYİNİ İFADƏ ETMİŞDİR.

Əziz, sadiq qardaşlarım, əvvəla: Nurun fövqəladə xas şagirdləri, sikkə-i Qeybiyə, o övliya-yı məşhurədən, qırx gündə bir dəfə çörək yeyib, qırx gün yeməyən Osman-ı Xalidinin sarih xəbəri və övladlarına vəsiyyətiylə və ispartanın məşhur əhl-i qəlb alimlərindən Topal Şükrünün zahir xəbər verməsiylə çox əhəmiyyətli bir həqiqəti iddia edib, lakin iki iltibas (bir-birinə bənzəyən şeylər arasında ayrı-seçkilik etməyib bir-birinə qarışdırmaq) içində, bu biçarə, əhəmiyyətsiz qardaşları Səidə min dərəcə çox hissə vermişlər. On ildən bəri qənaətlərini dəyişdirməyə çalışdığım halda, o bahadır qardaşlar qənaətlərində irəli gedirlər. Bəli, onlar, On səkkizinci məktubdakı iki əhli ürək çobanın macərası kimi haqq bir həqiqəti görmüşlər, lakin təbirə (ifadəyə) möhtacdır. O həqiqət də budur:

 

ÜMMƏTİN GÖZLƏDİYİ, AXIRZAMANDA GƏLƏCƏK ŞƏXSİN ÜÇ VƏZİFƏSİNDƏN ƏN MÜHÜMÜ VƏ ƏN BÖYÜYÜ VƏ ƏN QİYMƏTLİSİ OLAN İMAN-I TAHKİKİYİ (İMANI ARAŞDIRMA) NƏŞR VƏ ƏHLİ İMANI DƏLALƏTDƏN QURTARACAQ CƏHƏTİYLƏ, o ən əhəmiyyətli vəzifəni eynilə Risalə-i Nurda görmüşlər. İmam-ı Əli, Qavs-ı Əzəm və Osman-ı Xalidi kimi şəxslər, bu nöqtə üçündür ki, o gələcək şəxsin məqamını Risalə-i Nurun şəxsi mənəvisini kəşfən görmüşlər kimi işarə etmişlər. Bəzən də o şəxsi-mənəvinin bir xadiminə vermişlər. O xadimə mültefitanə (gülər üzlə) baxmışlar. BU HƏQİQƏTDƏN AYDIN ​​OLUR Kİ, SONRA GƏLƏCƏK O MÜBARƏK ŞƏXS, RİSALƏ-İ NURU BİR PROQRAMI OLARAQ NƏŞR VƏ TƏTBİQ EDƏCƏK .

 

O şəxsin ikinci vəzifəsi, şəriəti icra və tətbiq etməkdir. Birinci vəzifə, maddi qüvvəylə deyil, bəlkə qüvvətli etiqad və ixlas və sədaqətlə olduğu halda, bu ikinci vəzifə çox böyük maddi qüvvə və hakimiyyət lazımdır ki, o ikinci vəzifə tətbiq edilsin.

 

O şəxsin üçüncü vəzifəsi, xilafət-i İslamiyəyi İslam birliyinə bina edərək, İsəvi ruhaniləriylə ittifaq edib İslam dininə xidmət etməkdir. Bu vəzifə, çox böyük bir səltənət və qüvvət və milyonlarla fədakarlarla tətbiq edilə bilər. Birinci vəzifə, o iki vəzifədən üç-dörd dərəcə daha çox qiymətlidir. Lakin o ikinci, üçüncü vəzifələr çox parlaq və çox geniş bir dairədə və parıltılı bir tərzdə olduğundan, ümuminin və avamın nəzərində daha əhəmiyyətli görünürlər. Məhz o cür nurçular və bir hissəsi övliya olan o qardaşlarımızın təbirə və şərhə möhtac fikirlərini ortaya atmaq, əhli dünyanı və əhli siyasəti təlaşa verər və vermiş. Hücumlarına vəsilə olar. Çünki, birinci vəzifənin həqiqətini və qiymətini görə bilmirlər. O biri cəhətlərə haml (hücum) edərlər.

 

Qardaşlarımın ikinci iltibası (qarışdırmamaq) :

 

Fani və çürüdülə bilən bir şəxsiyyəti, bəzi cəhətlərlə birinci vəzifədə pişdarlıq edən Nur şagirdlərinin şəxsi mənəvisini təmsil edən o aciz qardaşına verirlər. Halbuki bu iki iltibas (qarışdırmamaq) da Risalə-i Nurun həqiqi ixlasına və heç bir şeyə, hətta mənəvi və üxrəvi topluluğa da alət olmamasına bir cəhətdə zərər verdiyi kimi, əhli siyasəti də evhama (zənnə, şübhəyə) salıb Risalə-i Nurun nəşrinə zərər gəlir. Bu zaman, şəxsi mənəvi zamanı olduğu üçün, belə böyük və baqi həqiqətlər fani və aciz və sükut edə bilər şəxsiyyətlərə bina edilməz.

 

Xülasə: O GƏLƏCƏK ŞƏXSİN ADINI VERMƏK, üç vəzifəsi birdən xatırladım ki, səhv olar. Həm heç bir şeyə alət olmayan nurdakı ixlas zədələnər, avamı möminin nəzərində həqiqətlərin qüvvəsi bir dərəcə nöqsanlaşar. Yakiniyet-i (qəti) bürhaniyə belə, qəzayanı makbulədəki (bəyənilmiş, qəbul olunmuş) zənni qalibə inqilab edər; daha muannid (inadçı) dəlalətə və mütemerrid zındıkaya (dikbaşlıq edən, inadçı kafirlərə) tam qələbəsi, mütehayyir (çaşan, nə etdiyini bilməyən) əhli imanda görünməməyə başlayar. Əhli siyasət və bir qisim müəllimlər etiraza başlayar. Onun üçün Nurlara o adı vermək münasib hesab edilmir. Bəlkə “Mücəddiddir, onun pişdarıdır” deyilə bilər.

Ümumi qardaşlarımıza minlərlə salam. (Sikke-i Təsdiqi Qeybi, səh. 9-11)

 

Ümmətin gözlədiyi, axırzamanda gələcək şəxsin üç vəzifəsindən ən mühümü, ən böyüyü və ən qiymətli olan imanı araşdırma və əhli imanı dəlalətdən qurtarmaq cəhətiylə, o ən əhəmiyyətli vəzifəni eynilə Risalə-i Nurda görmüşlər. İmamı Əli və Qavsı Əzəm və Osman-i Xalidi kimi şəxslər bu nöqtə üçündür ki, o gələcək şəxsin məqamını Risalə-i Nurun şəxsi mənəvisini kəşfən görmüşlər kimi işarə etmişlər. Bəzən də o şəxsi-mənəvinin bir xadiminə vermişlər, o xadimə iltifat göstərərək, gülər üzlə baxmışlar. BU HƏQİQƏTDƏN AYDIN ​​OLUR Kİ, SONRA GƏLƏCƏK O MÜBARƏK ŞƏXS, RİSALƏ-İ NURUN BİR PROQRAMI OLARAQ NƏŞR VƏ TƏTBİQ EDƏCƏK.  (Beyanat və Tenvirler, səhifə 310)

 

 

9.

… LAKİN ÇİÇƏKLƏR BAHARDA GƏLİR. ELƏ QÜDSİ ÇİÇƏKLƏRƏ ZƏMİN HAZIR ETMƏK LAZIM GƏLİR VƏ ANLADIQ Kİ, BU XİDMƏTİMİZLƏ O NURANİ ZATLARA  ZƏMİN HAZIR EDİRİK …

(Sikke-i Təsdiqi Qeybi, səh. 189) (Barla Lahikası, 28-ci Məktubdan 7-ci Risalə Olan 7-ci Məsələ)

 

SƏİD NURSİ HƏZRƏTLƏRİ “BARLA LAHİKASI” NI 1926-CI İLDƏ QƏLƏMƏ ALMIŞDIR. USTAD RİSALƏLƏRİNDƏ YAŞADIĞI DÖVRÜN QIŞ OLDUĞUNU İFADƏ EDƏN İZAHLAR VERƏRKƏN HZ. MEHDİ (Ə.S)-DAN BƏHS ETDİYİ BU HİSSƏDƏ MEHDİ VƏ TƏLƏBƏLƏRİNƏ XİTAB OLARAQ ONLARIN BAHARDA GƏLƏCƏKLƏRİNİ  İFADƏ ETMİŞ, ETDİYİ BU İŞLƏRLƏ ÖZÜNDƏN SONRA GƏLƏCƏK OLAN O MÜBARƏK İNSANLARA MÜHİT HAZIRLADIĞINI İFADƏ ETMİŞDİR.

 

Beşinci Səbəb: Çox zaman əvvəl bir əhli vəlayətdən eşitdim ki: O şəxs, keçmiş vəlilərin qeybi işarələrindən istihraç (nəticə əldə) etmiş və qənaətə gəlmiş ki, “Şərq tərəfindən bir nur zühur edəcək, xurafat zülmətini dağıdacaq. Mən belə bir nurun zühuruna çox intizar etdim və edirəm. LAKİN ÇİÇƏKLƏR BAHARDA GƏLİR. ELƏ QÜDSİ ÇİÇƏKLƏRƏ ZƏMİN HAZIR ETMƏK LAZIM GƏLİR. VƏ ANLADIQ Kİ, BU XİDMƏTİMİZLƏ O NURANİ ZATLARA ZƏMİN HZIRLAYAQ. Madam özümüzə aid deyil, əlbəttə, sözlər namındakı nurlara aid olan inayəti (lütf, ehsan, iyilik) əmirləri bəyan etməkdə qürur ola bilməz. Bəlkə medarı həmd, şükür və tahdisi (riayət etmək) nemət olar. (Sikke-i Təsdiqi Qeybi, səh. 189) (Barla Lahikası, 28-ci Məktubdan 7-ci Risalə Olan 7-ci Məsələ)

 


16

10.

AXIRZAMANIN ƏN BÖYÜK FƏSADI ZAMANINDA ƏN BÖYÜK BİR MÜCTƏHİD, HƏM ƏN BÖYÜK BİR MÜCƏDDİD, HƏM HAKİM, HƏM MEHDİ, HƏM MÜRŞİD, HƏM QÜTBÜ ƏZƏM OLARAQ BİR ŞƏXS-İ NURANİNİ GÖNDƏRƏCƏK VƏ O ŞƏXS DƏ, ƏHLİ  BEYTİ  NƏBƏVİDƏN OLACAQ … (Məktubat, 425-426)

 

SƏİD NURSİ HƏZRƏTLƏRİ “MƏKTUBATI” 1929-CI İLDƏ QƏLƏMƏ ALMIŞDIR. USTADIN DÖVRÜNDƏ AXIRZAMANIN ƏN BÖYÜK FƏSADI OLAN DARVİNİZM, MATERİALİZM VƏ ATEİZMİN CƏMİYYƏT ÜZƏRİNDƏKİ TƏSİRİ BU GÜNKÜ KİMİ ŞİDDƏTLİ DEYİLDİ. HALBUKİ HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN ZÜHUR ƏSRİ OLAN HİCRİ 1400-CÜ İL, BU DİNSİZ AXINLARI ÇOX SÜRƏTLİ QAZANDIĞI, İNSANLAR VƏ CƏMİYYƏTLƏR ÜZƏRİNDƏ TƏSİRLƏRİNDƏN ƏN ŞİDDƏTLİ HALA GƏTİRDİKLƏRİ BİR ƏSR OLMUŞDUR. DÖVRLƏRİNDƏ ETDİKLƏRİ XİDMƏTLƏR ETİBARİLƏ, USTADIN ŞƏXSİ DƏ, ONDAN ƏVVƏL GƏLƏN MÜCTƏHİD DƏ, HAMISI HZ. MEHDİ (Ə.S)-DA TOPLANAN ƏN BÖYÜK MÜCƏDDİD, ƏN BÖYÜK MÜRŞİD VƏ MÜCTƏHİD, HAKİM, MEHDİ VƏ QÜTBÜ ƏZƏM SİFƏTLƏRİNƏ BİR YERDƏ SAHİB OLMAMIŞLAR.

Cavab: Cənabı Haqq, kamali rəhmətindən, şəriət-i İslamiyyətin ədəbiyətinə bir əsər-i himayət olaraq, hər bir fəsadı ümmət zamanında bir muslih və ya bir mücəddid və ya bir xəlifə-i zişan və ya bir qütbü əzəm və ya bir mürşidi Əkməl yaxud bir növ Mehdi hökmündə mübarək şəxsləri göndərmiş; fəsadı aradan qaldırıb, milləti islah etmiş; Dini Əhmədiyyə (S.Ə.V) mühafizə etmiş. AXIRZAMANIN ƏN BÖYÜK FƏSADI  ZAMANINDA ƏN BÖYÜK BİR MÜCTƏHİD, HƏM ƏN BÖYÜK BİR MÜCƏDDİD, HƏM HAKİM, HƏM MEHDİ, HƏM MÜRŞİD, HƏM QÜTBÜ ƏZƏM OLARAQ BİR ŞƏXS-İ NURANİNİ  GÖNDƏRƏCƏK VƏ O ŞƏXS DƏ, EHLİ BEYTİ NƏBƏVİDƏN OLACAQ. CƏNABI-HAQQ, BİR DƏQİQƏ ƏRZİNDƏ BEYN-ƏS-SƏMA VƏL-ƏRZ ALƏMİNİ BULUDLARLA DOLDURUB BOŞALTDIĞI KİMİ, BİR SANİYƏDƏ DƏNİZİN FIRTINALARINI TƏSKİNLİK VERİR VƏ BAHAR İÇİNDƏ BİR SAATDA YAZ MÖVSÜMÜNÜN NÜMUNƏSİNİN VƏ YAYDA BİR SAATLIQ QIŞ FIRTINASINI İCAD EDƏN QADİR-ZÜLCƏLAL; MEHDİ İLƏ DƏ, İSLAM ALƏMİNİN ZÜLMƏTİNİ  YAYMAQ  VƏD ETMİŞDİR, VƏDİNİ ƏLBƏTTƏ EDƏCƏK. Qüdrət-i İlahiyyə  nöqtəsində baxılsa, çox asandır. Əgər mənzil-i əsbab və hikmət-Rəbbaniyəsi nöqtəsində düşünülsə, yenə o qədər məqbul və hadisəyə layiqdir ki, Əgər müxbir-i Sadiqdən rəvayət olmazsa belə, hər halda elə olmaq lazım gəlir və olacaq deyə əhli təfəkkür hökm edər. Belə ki:

 

Fəlillahilhəmd, … Allahım! Eynilə aləmi İbrahimə və İbrahimin ailəsinə salat etdiyin kimi, əfəndimiz Məhəmmədə və əfəndimiz Məhəmmədin Aline (açıq) də salat et. Şübhəsiz ki, Sən hər cür həmd və tərifə layiqsən və sənin şan və şərəfin hər şeydən  yüksəkdir. Al-i İbrahim əleyhissalam kimi elə bir vəziyyət almış ki, ümum mübarək silsilələrin başında, ümum aktar və asari mecmalarında o nurani şəxslər sərkərdəlik edirlər və elə bir bolluq içindədirlər ki, o sərkərdələrin hamısı böyük bir ordu təşkil edirlər. Əgər maddi şəklə girsə və bir təsanüdlə (qarşılıqlı yardımlaşma) bir təriqət vəziyyətini alsalar, İslamiyyət dinini milliyyət-i müqəddəsə hökmündə rabitə-i ittifaq və intibah etsələr, heç bir millətin ordusu onlara qarşı dözə bilməz. Məhz, o çox kəsrətli o müqtədir ordu, Ali Məhəmməd əleyhissalatu vəssəlləmdir və həzrəti Mehdinin ən xas ordusudur. Bəli, bu gün tarixi aləmdə heç bir nəsil, şəcərə ilə və sənədlərlə və ənənə ilə bir-birinə muttasıl və ən yüksək şərəf və Ali hasep və zadəgan nəsəblə görkəmli heç bir nəsil yoxdur ki, Ali Beytdən gələn seyidlər nəsli qədər qüvvətli və əhəmiyyətli olsun. Keçmiş zamandan bəri bütün əhli həqiqətin firqələri başında onlar və əhli kamalın namdar (tanınmış) rəisləri yenə onlardır. İndi də, kəmiyyətcə milyonları keçən bir nəsli mübarəkdir.

 

Mütənəbbih, qəlbləri imanlı və məhəbbət-i Nəbəvi ilə dolu və cahana dəyər şərəfi intisabıyla (şərəfinə bağlı) şərəfləndirilmişlər. BELƏ BİR CAMAAT-İ AZİMƏ İÇİNDƏKİ MÜQƏDDƏS QÜVVƏTİ TƏHYİC EDƏCƏK (COŞDURACAQ) VƏ OYANDIRACAQ  HADİSƏT-İ AZİMƏ VÜCUDA GƏLİR. ƏLBƏTTƏ O QÜVVƏT-İ AZİMƏDƏKİ BİR HAMİYƏT-İ ALİYƏ FƏVƏRAN EDƏCƏK (COŞACAQ) VƏ HƏZRƏTİ MEHDİ BAŞINA KEÇİB HƏQİQƏTƏ SÖVQ EDƏCƏK. BELƏ OLMAQ VƏ BELƏ OLMASINI, QIŞDAN SONRA BAHARIN GƏLMƏSİ KİMİ, ADƏTULLAHDAN VƏ RƏHMƏT-İ İLAHİYYƏDƏN (İLAHİ RƏHMƏTDƏN) GÖZLƏYİRİK VƏ GÖZLƏMƏKDƏ HAQLIYIQ.

İkinci işarə, yəni: altıncı işarə

 

Həzrəti Mehdinin cəmiyyəti nuraniyəsi, Süfyan komitəsinin təxribatçı rejimi bidakaranəsini təmir edəcək, Sünnə-səniyyəyə əhya edəcək, yəni Aləm-i İslamiyyədə risaləti Əhmədiyə (s.ə.v)-i inkar niyyətiylə şəriət-i Əhmədiyə (s.ə.v)-i təxrib etməyə çalışan Süfyan komitəsi, həzrəti Mehdi cəmiyyətinin möcüzəvi olan mənəvi qılıncıyla öldürüləcək.

 

Həm Aləm-i insaniyətdə inkar-ı üluhiyyət (ilahlıq) niyyətiylə mədəniyyət və müqəddəsatını bəşəriyəni  yerlə-yeksan edən Dəccal komitəsini, həzrəti İsa əleyhissalamın dini həqiqisini İslamiyyənin həqiqəti birləşdirməyə çalışan hamiyyətkar və fədakar bir İsəvi camaatı namı altında və “Müsəlman İsəvinin” ünvanına layiq bir cəmiyyət, o Dəccal komitəsini, həzrəti İsa əleyhissalamın başçılığı, rəisliyi  altında öldürəcək, dağıdacaq və  bəşəriyyəti Allahı inkarçılıqdan qurtaracaq.

Bu mühüm olan sirr çox uzundur. Başqa yerlərdə bir az bəhs etdiyimizə görə, burada qısa işarə ilə kifayətlənirik. (Məktubat, 425, 426)


16

11.

Mehdinin üç vəzifəsi

(Emirdağ Lahikası 1, 231-233)

 

USTAD BƏDİÜZZAMAN SƏİD NURSİ HƏZRƏTLƏRİ ƏMİRDAĞ LAHİKASINI 1949-CU İLDƏ QƏLƏMƏ ALMIŞDIR. BU ƏSƏRİNDƏ USTAD HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN XÜSUSİLƏ DARVİNİZM, MATERİALİZM VƏ ATEİZM FƏLSƏFƏLƏRİNİ TAM SUSDURARAQ  İNSANLARIN İMANINI QURTARMAĞA VƏSİLƏ OLACAQ ŞƏKİLDƏ ÇOX TƏSİRLİ  İŞLƏR EDƏCƏYİNİ İFADƏ ETMİŞDİR. USTAD, ÖZÜNÜN YAŞADIĞI  DÖVR DAXİL OLMAQLA, HƏR DÖVRDƏ BİR CÜR MEHDİ XÜSUSİYYƏTİNƏ SAHİB İNSANLAR GƏLDİYİNİ, ANCAQ HEÇ BİRİNİN BU ÜÇ VƏZİFƏNİ BİR YERDƏ ETMƏ QÜDRƏTİNƏ SAHİB OLA BİLMƏDİKLƏRİNİ İFADƏ ETMİŞDİR.

 

Mehdinin üç vəzifəsi

 

Nurun əhəmiyyətli və çox xeyirli bir şagirdi, çoxların adına məndən soruşdu ki: “Nurun xalis və bir qisim əhəmiyyətli şagirdləri səni  musırranə (israrla) olaraq axırzamanda gələn Ali Beytin böyük bir mürşidi zənn edirlər və o qədər çəkindiyin halda onlar israr edirlər.

 

Sən də onların bu qədər israr etdikləri fikirlərini qəbul etmirsən, çəkinirsən. Əlbəttə onların əlində bir həqiqət və qəti bir hüccət (dəlil) var və sən də bir hikmət və həqiqətə görə onlarla razılaşmırsan. Bu isə bir təzaddır, hər halda həllini istəyirik.”

 

Mən də bu şəxsin təmsil etdiyi məsələ və mövzulara cavab olaraq deyərəm ki: O xas Nurçuların əllərində bir həqiqət var. Lakin iki cəhətdə bir təbir və şərh lazımdır.

 

Birincisi: ÇOX VAXT MƏKTUBLARIMDA İŞARƏ ETDİYİM KİMİ, MEHDİ ALİ RƏSULUN TƏMSİL ETDİYİ QÜDSİ CAMAATININ ŞƏXSİ MƏNƏVİSİNİN ÜÇ VƏZİFƏSİ VAR. ƏGƏR TEZ QİYAMƏT QOPMAZSA VƏ BƏŞƏR TAMAMİLƏ YOLDAN ÇIXMAZSA, O VƏZİFƏLƏRİ ONUN CƏMİYYƏTİ VƏ SEYİDLƏR CAMAATI EDƏCƏYİNİ RƏHMƏTİ-İ İLAHİYYƏDƏN GÖZLƏYİRİK VƏ ONUN ÜÇ BÖYÜK VƏZİFƏSİ OLACAQ.

 

Birincisi: Fənn və fəlsəfənin tasallutiylə, maddiyyun və Tabiiyyun taunu bəşər içinə intişar etməsiylə, hər şeydən əvvəl fəlsəfəni və maddiyyun fikrini tam susduracaq bir tərzdə imanı qurtarmaqdır. Əhli imanı dəlalətdən mühafizə etmək və bu vəzifə həm dünya, həm hər şeyi buraxmaqla, çox zaman tətqiqatı ilə məşğuliyyəti iktiza (lazım gəldiyindən) etdiyindən, həzrəti Mehdinin, o vəzifəsini şəxsən özü görməyə vaxt və hal icazə edə bilməz. Çünki xilafəti Məhəmmədiyə (s.ə.v) cəhətindəki səltənəti, onun ilə məşğuliyyətə vaxt buraxmır. HƏR HALDA O VƏZİFƏNİ ONDAN ƏVVƏL BİR TAİFƏ  BİR CƏHƏTDƏ GÖRƏCƏK. O ŞƏXS, O TAİFƏNİN UZUN TƏDQİQATI İLƏ YAZDIQLARI ƏSƏRİ ÖZÜNƏ HAZIR BİR PROQRAM EDƏCƏK, ONUN İLƏ O, BİRİNCİ VƏZİFƏNİ TAM ETMİŞ OLACAQ. BU VƏZİFƏNİN İSTİNAD ETDİYİ QÜVVƏ VƏ MƏNƏVİ ORDUSU, TƏK İXLAS VƏ SƏDAQƏT VƏ TƏSANÜD SİFƏTLƏRİNƏ TAM SAHİB OLAN BİR QİSİM ŞAGİRDLƏRDİR. NƏ QƏDƏR DƏ AZ OLSALAR, MƏNƏVİ CƏHƏTDƏN BİR ORDU QƏDƏR QÜVVƏLİ VƏ QİYMƏTLİ SAYILARLAR.

 

İkinci vəzifəsi: XİLAFƏTİ MƏHƏMMƏDİYƏ (S.Ə.V) ÜNVANI İLƏ İSLAM  ADƏT-ƏNƏNƏLƏRİNİ CANLANDIRMAQDIR. İSLAM ALƏMİNİN  VƏHDƏTİNİ NÖQTƏ-İ İSTİNAD EDİB, BƏŞƏRİYYƏTİ MADDİ,  MƏNƏVİ TƏHLÜKƏLƏRDƏN VƏ İLAHİNİN QƏZƏBİNDƏN QURTARMAQDIR. BU VƏZİFƏNİN, NÖQTƏ-İ İSTİNADI VƏ XADİMLƏRİ, MİLYONLARLA ÜZVLƏRİ OLAN ORDULAR LAZIMDIR.

 

Üçüncü vəzifəsi: ZAMANIN İNQİLABI İLƏ ÇOX AHKAMI (HÖKM) QUARANIN (QURAN ƏMRLƏRİ, QANUNLARININ) ZƏDƏLƏNİLMƏSİYLƏ VƏ ŞƏRİƏTİ MƏHƏMMƏDİYYƏYƏ (S.Ə.V) QANUNLARI  BİR DƏRƏCƏ TƏTİLƏ UĞRAMASIYLA O ŞƏXS, BÜTÜN ƏHLİ  İMANIN MƏNƏVİ KÖMƏYİ VƏ İSLAM BİRLİYİNİN KÖMƏYİ İLƏ, BÜTÜN ÜLƏMA VƏ ÖVLİYANIN, XÜSUSİLƏ ALİ BEYTİN NƏSLİNDƏN HƏR ƏSRDƏ QÜVVƏTLİ VƏ KƏSRƏTLİ (ÇOXLUQ, SIXLIQ) OLAN MİLYONLARLA  FƏDAKAR SEYİDLƏRİN İLTİHAKLARIYLA (QOŞULMALARIYLA) O VƏZİFƏ-İ UZMAYI (BÖYÜK) ETMƏYƏ ÇALIŞIR.

 

İndi həqiqəti hal belə olduğu halda, ən birinci vəzifəsi və ən yüksək peşəsi olan imanı qurtarmaq və təhqiqi bir surətdə ümumiyə dərs vermək, hətta avamın da imanını təhqiqi etmək vəzifəsi isə, mənəvi cəhətdən və həqiqətən hidayət edici, irşad edici mənasının tam sarahatını (açıqca) ifadə etdiyi üçün, Nur şagirdləri bu vəzifəni bütünlüklə Risalə-i Nurda gördüklərindən, ikinci və üçüncü vəzifələr buna nisbətən ikinci və üçüncü dərəcədədir, deyə Risalə-i Nurun şəxsi mənəvisini haqlı olaraq bir cür Mehdi dərk edirlər. O şəxsi mənəvinin də bir müməssili (təmsilçisi), Nur şagirdlərinin təsanüdündən gələn bir şəxsi mənəvisi və o şəxsi mənəvidə bir cür müməssili olan biçarə tərcüməçisi zənn etdiklərindən, bəzən o adı ona da verirlər. Hərçənd bu, bir iltibas (qarışdırmamaq) və bir sehivdir (düz, doğru). Lakin onlar onda məsul deyildirlər. Çünki çox hüsnü zənn, keçmişdən bəri cərəyan edir və etiraz edilməz. Mən də o qardaşlarımın hüsnü zənnlərini bir cür dua və bir xahiş və Nur tələbələrinin kamalı etiqadlarının bir tərəşşuhu gördüyümdən onlara çox dəyib toxunmazdım. Hətta keçmiş övliyanın bir qismi, kəraməti qeybiyələrindən Risalə-i Nuru eyni o axırzamanın hidayət edicisi olduğu, deyə kəşfləri bu təhqiqat ilə şərhi aydın olur. Deməli iki nöqtədə bir iltibas (qarışdırmaq) var, şərh lazımdır.

 

Birincisi: AXIRDAKI İKİ VƏZİFƏ, HƏRÇƏND HƏQİQƏT NÖQTƏSİNDƏ BİRİNCİ VƏZİFƏ DƏRƏCƏSİNDƏ DEYİL, lakin xilafəti Məhəmmədiyə (s.ə.v) və İslam birliyi ordularıyla zəmin üzündə səltənəti İslamiyyəni davam etdirmək cəhətində hər kəsdə, xüsusilə avamda, əhli siyasətdə, bu əsrin əfkarında o birinci vəzifədən min dərəcə geniş görünür və bu ad bir adama verildiyi vaxt, bu iki vəzifə xatirə gəlir. Siyasət mənasını hiss etdirər. Bəlkə də bir hodfüruşluk (özünü bəyənən) mənasını xatirə gətirər, bəlkə bir şan, şərəf və mövqepərəstlik və şöhrətpərəstlik arzularını göstərər. Və keçmişdən bəri və indi də çox axmaq və mövqepərəst şəxslər “Mehdi olacağam,” deyə iddia edərlər. HƏRÇƏND HƏR ƏSRDƏ HİDAYƏT EDİCİ BİR CÜR MEHDİ VƏ MÜCƏDDİD GƏLİR VƏ GƏLMİŞ, LAKİN HƏR BİRİ ÜÇ VƏZİFƏLƏRDƏN BİRİNİ BİR CƏHƏTDƏ ETMƏSİ ETİBARİLƏ,  AXIRZAMAN BÖYÜK MEHDİ ÜNVANINI GÖTÜRMƏMİŞLƏR.

 

Məhkəmədə Dənizli əhli vukufu (bilmək, öyrənmiş olmaq), bəzi şagirdlərin bu etiqadlarına görə, mənə qarşı demişlər ki: “Əgər Mehdilik iddia etsə, bütün şagirdləri qəbul edəcəklər. “Mən də onlara demişdim: “MƏN ÖZÜMÜ SEYİD BİLMİRƏM. BU ZAMANDA NƏSİLLƏR BİLİNMİR. HALBUKİ AXIRZAMANDA O BÖYÜK ŞƏXSİ, ALİ BEYTDƏN OLACAQ. Hərçənd  mən həzrəti Əli (r.ə)-ın bir vələd-i mənəvisi hökmündə ondan həqiqət dərsini aldım və Ali Məhəmməd əleyhissalam bir mənada həqiqi Nur şagirdlərinə şamil olmasından, mən də Ali Beytdən sayıla bildim, lakin bu zaman şəxsi mənəvi zamanı olmasından və Nurun peşəsində heç bir cəhətdə mənlik, şəxsiyyət, şəxsi mövqeləri arzu etmək, şan şərəf qazanmaq olmaz və sirri ixlasa tam müxalif olmasından, Cənabı Haqqa hədsiz şükür edirəm ki, məni özümə bəyəndirməməsindən, mən elə şəxsi və həddimdən hədsiz dərəcə çox makamata (məqama, mövqeyə) gözümü dikməyə və Nurdakı ixlası pozmamaq üçün, ührəvi makamat (məqam, mövqe) belə mənə verilsə, buraxmağa özümü məcbur bilirəm” dedim. O əhli vüqüf susdu. (Emirdağ Lahikası-I, səh. 231-233.)